رادار اتومبیل از راه دور – بخش سه
چرا هنوز هم شرکتها تراشههای رادار خودرویی را بر اساس آرسناید گالیم تولید میکنند؟ به یک دلیل، گالیم آرسناید هنوز هم مهمترین و پررنگترین نقش را در بازار رادار دارد و این شرکتها میتوانند بسیاری از تراشهها را، حداقل برای چند سال، به فروش برسانند. همچنین این شرکتها لزوما خطوط تولید سیلیکون را برای ایجاد تغییر در اختیار ندارند و همچنین ساخت یک سیلیکون تمام شده برای تولید رادار نقطه کور ماشین به تنهایی کافی است.
هزینه تنها مورد برای تغییر رانندگی نیست. هنگامی که بوش محصولات Infineon را در طول توسعه رادار برد زیاد نسل سوم خود به نامLRR3 ارتقاء داد، هر دو دامنه حداقلی و حداکثری سیستمهای آن بهبود یافت: محدوده حداقلی از 2 متر به نیم متر کاهش یافت و حداکثر محدوده شات از 150 به 250 متر افزایش یافت. در همان زمان، زاویه تشخیص دوبرابر شده و به 30 درجه افزایش یافت و دقت زاویه و اندازه گیری فاصله آن چهار برابر شد. توماس فایرر، مدیر ارشد بازاریابی استراتژیک برای سیستمهای راننده کمکی، میگوید: این حدود 200 مگا هرتز در LRR2 است و ما در حال حاضر از 500 مگاهرتز در LRR3 استفاده میکنیم. این برتری از پهنای باند بسیار بالای رادار ناشی میشود که در سیستمهای حاوی تراشههای مبتنی بر سیلیکون استفاده شده است.
یکی دیگر از نکات مثبت در فروش، اندازه جمع و جور و فشرده سیستمهای جدید است. فایرر میگوید: اگر شما آن را با سیستمهای رقیب مقایسه کنید، این واقعا یک شاهکار بسیار کوچک است. این بدان معنی است که طراحان خودرو میتوانند این مورد را در هر نقطه حتی در مقابل چراغ جلو قرار دهند.
این سیستم از چهار آنتن و یک لنز پلاستیکی بزرگ برای پرتاب امواج مایکروویو به جلو و همچنین تشخیص آنها استفاده میکند، محدوده فرکانس انتشار به عقب و جلو بیش از 500 مگاهرتز است. از آنجا که رمپ گیری خیلی سریع است، احتمال تداخل دو یا چند رادار فوق العاده کم است.
این سیستم مقادیر و فازهای اکو را با یکدیگر مقایسه میکند و هر ماشین را تا محدوده 10 سانتی متر و 0.1 درجه نسبت به محور حرکت زیر نظر میگیرد. سپس نزدیک یا دور شدن اتومبیلها را با استفاده از اثر داپلر تعیین میکند، تغییر در فرکانس مرتبط با حرکت است که با نزدیک شدن آن افزایش و با دور شدن آن کاهش مییابد. در نهایت، رادار میتواند 33 مورد را به طور همزمان ردیابی کند.
استفاده از رادار در کاهش تصادفات
در آئودی A8 زمانی که به طور نگران کنندهای به ماشین جلو خود نزدیک میشوید دو هشدار جداگانه دریافت میکنید. اولی، یک زنگ هشدار با صدای بلند و دیگری یک نور که بر روی داشبورد ظاهر میشود. اگر سیستم صوتی و نوری شما کار نمیکند، یک ترمز کوتاه و تیز به شما اطلاع میدهد تا کنترل ماشین را به دست بگیرید. برنارد لوکاس، رئیس بخش بوش برای توسعه سخت افزار رادار خودرو، میگوید: آزمایشها و مطالعات نشان میدهند که اکثر رانندگان بلافاصله به جادهها نگاه میکنند و متوجه میشوند که بیش از حد به مانع نزدیک هستند.
حتی ترمز ممکن است از وقوع تصادف جلوگیری نکند: آمار جمع آوری شده توسط بوش نشان میدهند که تقریبا نیمی از تصادفات از عقب ناشی از این است که رانندگان بیش از حد آرام پای خود را بر روی پدال ترمز فشار میدهند. اما اگر این اتفاق در آئودی A8 مجهز به رادار اتفاق بیفتد، ترمز اضافی به طور خودکار اعمال خواهد شد.
اگر شرایط از این بدتر شود، سیستم ترمز به طور خودکار عمل میکند. در موارد نادر که راننده کلا قادر به انجام هیچ کاری نیست و هنگامی که تصادف اجتناب ناپذیر باشد سیستم ترمز اضطراری به طور خودکار اعمال میشود. سپس خودرو به طور ناگهانی سرعت خود را کاهش میدهد و راننده را به سمت کمربند ایمنی پرتاب میکند که نیرویی معادل با شش برابر نیروی جاذبه است که در غیر این صورت آثار فاجعه باری برای خودروی جلویی به همراه خواهد داشت.
مطمئنا، احتمالا هرگز مجبور نخواهید شد که از چنین توان اضطراری برای نجات زندگی خود استفاده کنید. حتی تعداد محدودی از افراد چنین ویژگیهایی را هنگام خرید یک ماشین در نظر میگیرند. به همین دلیل استفاده روزمره از چنین سیستمی برای جلب نظر راننده مهم است. امروزه این مزایا عمدتا در قالب یک کروز کنترل سازگار شده با رادار توسعه یافته است. شما میتوانید رادار خود را روی وسیله نقلیه جلویی تنظیم کنید و با سرعت آن هماهنگ شوید و بر اساس آن ترمز کرده و سرعت بگیرید. شما فاصله و حداکثر سرعت مجاز را تعیین میکنید که میتواند تا 250 کیلومتر در ساعت (155 مایل در ساعت) باشد.
جالب است بدانید زمانی که آئودی، پورشه و فولکس واگن در سال گذشته شروع به استفاده از خودروهای مجهز به رادار کردند، هر سه شرکت تصمیم گرفتند از رادار به عنوان یک سیستم کمک راننده، نه یک راننده خودکار کامل، استفاده کنند. بدین ترتیب آنها مسئولیت خود را برای هر حادثهای که ممکن است رخ دهد کاهش دادند. امروزه، روشن است که موانع اصلی برای یک راننده مبتنی بر نرم افزار کمک راننده و احتمالا تهدیدات ناشناخته امری قانونی است. اگر هر سازنده خودرویی جرأت استفاده از مزایای آن را داشته باشد، این فناوری هیچ نقص و عدم کارآیی نخواهد داشت.