آشنایی با سیستم صوتی اتومبیل قسمت اول
تکنولوژی سرگرمیهای درون خودرویی راه درازی را طی کردهاند. از سال ۱۹۳۰، زمانی که موتورولا نخستین رادیوی اتومبیل تجاری موفق یعنی مدل 5T71 را معرفی کرد تا اکنون در طول ۸۰ سال گذشته، دستگاههای صوتی از گیرندههای رادیویی AM با یک تک بلندگو به سیستمهای پیچیده الکترونیکی تبدیل شدهاند که موسیقی و دیگر رسانهها را توسط سیگنالهای هوایی و فرمتهای ضبط شده پخش میکنند.
بسیاری از سیستمهای امروزی میتوانند موسیقی را انواع وسیعی از منابع صوتی پخش کنند: رادیو، سیدی، پخش کنندههای موسیقی قابل حمل مانند آی پاد، USB، بلوتوث و هارد درایو.
این تعداد آپشنهای صوتی میتوانند مصرفکننده را گیج کنند. این سری از مقاله های آشنایی با سیستم صوتی اتومبیل یک دید کلی از اصول اولیه سیستمهای اطلاعاتی سرگرمری امروزی به شما می دهد.
از این مطالب همچنین می توانید برای ارتقاء سیستم صوتی دی وی دی فابریک خودروتان استفاده کنید. حتی اگر قصد ندارید سیستم فابریک خودرو را عوض کنید، میتوانید آپشنهای کاربردی به سیستم خود اضافه کنید.
در سالهای اخیر، خودروسازان با افزودن تجهیزات اصلی به سیستمهای صوتی خودروها، گام جدیدی در عرصهی خودروسازی گذاشتهاند.
هر سیستم صوتی، هر چقدر هم که پیچیده باشد، شامل سه جزء اصلی است. اولین جزء، رادیو یا هد یونیت (head unit) است که کل سیستم را کنترل و سیگنال صوتی را تولید میکند.
دومین جزء آمپلیفایر است که قدرت سیگنال صوتی را افزایش میدهد تا بتواند سومین جزء که اسپیکر یا بلندگوها هستند را فعال کند.
هد یونیت
در سیستمهای صوتی خانگی با کیفیت، قطعات الکترونیکی جداگانه (رادیو تیونر، سیدی پلیر، پیش تقویتکننده و آمپلیفایر) به کابلهای مختلف متصل هستند.
از آنجایی که فضا در وسایل نقلیه محدودیت دارد، خودروسازان باید تمامی این اجزاء را به یک دستگاه متصل کنند.
هد یونیت چندین وظیفه دارد، اما دو عملکرد اصلی آن کنترل صدای کلی سیستم و منابع مختلف صوتی است.
اگر به تاریخچه خودرو نگاهی بیاندازید متوجه میشوید که رادیوهای AM مدتهای طولانی تنها منبع صوتی اتومبیلها بودهاند. سپس رادیوهای FM و ضبط صوتهای نواری مانند نوارهای هشت لبه (8-track) و کاست روی کار آمدند.
در حال حاضر اکثر وسایل نقلیه استاندارد سیدی پلیر دارند و بسیاری از هد یونیتهای فابریک کارخانه میتوانند سرویسهای اشتراکی سیگنال ماهوارهای دریافت کنند.
رادیو HD به تازگی صدا را در AM و FM تقویت کرده و ویژگیهای دیگری مانند کانالهای یشتر و اطلاعات اضافه کرده است.
همچنین از هد یونیتها میتوان برای کنترل پخشکنندههای رسانهای مانند iPod و یا دیدن محتوای USBهایی که به سیستم استریو متصل شدهاند استفاده کرد.
با هد یونیتهای بلوتوثدار میتوان موسیقیهایی که از طریق موبایل پخش میشوند را نیز کنترل کرد.
هدیونیتها علاوه بر کنترل صدای سیستم، معمولا صداهای پایه مانند باس و صداهای زیر را نیز کنترل میکنند تا برای گوش شنوندگان همگام شود.
اکثر سیستمهای صوتی شامل پردازنده سیگنال نیز هستند که به طور خودکار صدا را بسته به نویز محیط داخل خودوری در حال حرکت تنظیم میکند.
برخی از سیستمهای صوتی همچنین دارای کنترلکنندههای سابووفر و کنترلکننده سطح سابووفر نیز هستند.
آمپلیفایر
سیستمهای استریوی خودرو باید آمپلیفایر داشته باشند تا قدرت سیگنال صوتی را به اندازهای افزایش دهند به طوری که بلندگوها را مرتعش شوند و صدا ایجاد کنند.
تقویت صدا، یک فرآیند دو مرحلهای است که توسط پیش تقویتکننده و آمپلیفایر انجام می شود.
پیش تقویتکننده معمولا داخل هدیونیت قرار دارد و دادهها را از رادیو، سیدیپلیر یا دیگر منابع صوتی میگیرد و آن را برای آمپلیفایر آماده میکند.
در این فرآیند سیگنالهای صوتی کمی تقویت میشوند تا با ورودی آمپلیفایر سارگاز و نسبت به نویزهایی که از دیگر دستگاههای الکترونیکی داخل خودرو ساتع میشوند مقاوم شوند.
سپس آمپلیفایر، سیگنال سطح پایین پیش تقویتکننده را دریافت میکند و آنها را به طور قابل توجهی افزایش میدهد تا بلندگوها را مرتعش کرده و صدا ایجاد شود.
اکثر هد یونتیها یک آمپلیفایر کوچک داخلی کم قدرت دارند که میتوانند بلندگوهای کوچکتر را به ارتعاش درآورند. در چنین حالتی، سیستم صوتی DVD فابریک تنها به یک هدیونیت و چند بلندگو محدود میشود.
اما صدای بهتر، نیاز به قدرت بیشتری دارد. بنابراین سیستمهای باکیفیت آمپلیفایرهای جداگانهای دارند که به علت اندازه و گرمایی که تولید میکنند، دور از هدیونیت نصب میشوند.
جزئیات آمپلیفایرهای خارجی را در مقالهای دیگر به تفصیل شرح خواهیم داد.