انقلابی در عرصه جعبه دنده اتوماتیک – بخش سه
عملکرد انواع جعبه دنده در جاده
اگر چه چهار نوع دنده اتوماتیک، استاندارد، CVT، دستی خودکار و دستی خودکار با کلاچ دوگانه، همگی بدون پدال کلاچ کار میکنند و میتوانند متناسب با شفت مورد نظر تنظیم شوند، هر کدام از آنها ویژگیهای رانندگی خاص خود را ارائه میدهند. شما احتمالا از قبل با چگونگی کارکرد یک سیستم اتومات نسل اول “آشنا” هستید، در سیستمهای جدید میتوان به وسیله شیفتر دنده به صورت دستی هم اقدام به تعویض دندهها کرد. بنابراین ما موارد دیگر را با آن مقایسه خواهیم کرد.
نزدیکترین مورد به لحاظ درک سیستم جعبه دنده به سیستم اتومات نسل اول، سیستم جعبه دنده دستی خودکار با کلاچ دوگانه است. هنگامی که شما در حالت توقف هستید، بیشتر تفاوت را احساس میکنید. اگر شما در یک مسیر سربالایی متوقف شدهاید، یک سیستم اتومات نسل اول میتواند ماشین شما را بدون این که نیاز باشد پای خود بر روی ترمز نگه دارید در جای خود نگه دارد؛ به همین ترتیب، اگر شما پای خود را از روی پدال ترمز در یک مسیر مستقیم بلند کردید، ماشین شما به آرامی رو به جلو حرکت میکند.
سیستمهای دستی خودکار در اکثر مواقع ماشین شما را در یک شیب رو به بالا نگه نمیدارد و ممکن است در یک زمین مسطح نتواند مانند سیستمهای اتومات نسل اول ماشین شما را رو به جلو حرکت دهد. این بیشتر در شرایط پرترافیک باید مورد توجه قرار بگیرد.
بسیاری از سیستمهای دستی خودکار همچنین حس متفاوتی را به هنگام شروع حرکت از حالت توقف کامل در جادهها، یا به هنگام حرکت در مسیرهای سرپایینی ایجاد میکنند. از یک حالت توقف کامل، آنها یک ضربه ناگهانی ایجاد میکنند که قابل مقایسه با عملکرد ملایم سیستمهای جعبه دنده اتومات نسل اول نیست. اگر در مسیرهای سرپایینی حرکت میکنید و پدال گاز را فشار میدهید، یک سیستم دستی خودکار اغلب احساس پایین آمدن از ” پله” را ایجاد میکنند. در نتیجه، زمانی که پای خود را روی پدال گاز فشار میدهید تا زمانی که خودرو شتاب بگیرد کمی طولانیتر خواهد بود.
اینها همگی به نوعی مشخصات منفی به حساب میآیند، پس چرا برخی از تولید کنندگان از جعبه دنده دستی خودکار استفاده میکنند؟ به خاطر بهره وری آنها. سیستمهای جعبه دنده با امکان تعویض دنده دستی در گیربکس اتومات اغلب به میزان 10 درصد مصرف سوخت را کاهش میدهند و معمولا از نقطه نظر عملکرد بهتر هستند، زیرا در سیستمهای با امکان تعویض دنده دستی در گیربکس اتومات، و در شرایط شتاب گیری دشوار، میزان هدر رفت قدرت کمتر بوده و اغلب سریعتر به چرخ دنده بعدی منتقل میشوند.
تفاوت در عملکرد انواع جعبه دنده
CVT حتی تفاوت ملموستری را، به ویژه به هنگام شتاب گیری ایجاد میکند. هدف CVT این است که جعبه دنده بیشتر تنظیمات تعویض دنده را انجام دهد که برای حفظ سرعت در جادههای مختلف کاربردی بوده و به موتور اجازه میدهد با یک سرعت نسبتا ثابت بچرخد که در نتیجه حدود 10 درصد مصرف سوخت را بهبود میبخشد.
با این حال، هنگامی که به آرامی و به طور ملایم پای خود را روی پدال گاز فشار میدهید، گیربکس CVT حداکثر قدرت موتور را ایجاد میکند و اجازه میدهد دور موتور در حدی تنظیم شود که بیشترین قدرت موتور را تولید کند و سپس آن را در این مقدار نگه میدارد تا سرعت متناسب با شرایط جاده تنظیم شود. این به این معنی است که موتور در یک سرعت ثابت با دور موتور بالا حرکت میکند که معمولا باعث ایجاد سر و صدای فراوانی شده و گاهی اوقات با مشکل مواجه میشود و این امر برای بسیاری از رانندگان واضح و آزاردهنده است.
تقریبا هر خودرویی که از هر دو سیستم دستی و اتوماتیک استفاده میکند به طور قابل توجهی نمره به لحاظ مصرف سوخت در سیستم EPA کسب میکند. اگر چه چند نمونه وجود دارد که در آن سیستمهای دستی بهینهتر است، بسیاری از اتومبیلهای امروزی هماهنگی بیشتری با سیستمهای خودکار دارند. بخشی از این به علت تعداد دندههای “سرعت” بیشتری است که در حال حاضر حتی در سیستمهای اتومات نسل اول که اجازه میدهد که موتور به طور موثرتری در هر سرعتی در جاده حرکت کند و همچنین در سیستمهای با امکان تعویض دنده دستی در گیربکس اتومات و CVT استفاده میشود.
در حال حاضر اکثر تولیدکنندگان هنوز به سیستمهای اتومات نسل اول متکی هستند، اما استفاده از CVTها و مخصوصا سیستمهای خودکار با کلاچ دوگانه رو به رشد است. در بهترین حالت، CVTها و سیستمهای اتوماتیک با کلاچ دوگانه در رانندگی روزمره بسیار شبیه به سیستمهای اتومات نسل اول عمل میکنند و هدف این است که آنها به جز در زمینه بهینه سازی قابل توجه در زمینه مصرف سوخت غیر قابل تمایز باشند.